Sejm-Wielki.pl [start]
M.J. Minakowski, Genealogy of the Descendants of the Great Sejm
Zaloguj się contact
Name Surname: 

M Edmund Ludwik Gasiński (ID: psb.5366.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej 10-krotnie większa (1.200.000 osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 79 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Ranking WGM: 109.810 (top 10%), Liczba łóżek od MJM: 18 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB, artykuł w Nekrologii, bohater Wiki, człowiek teatru

ilustracja

Rodzice

ilustracja
 
Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Zaloguj się
?1770-
   Zaloguj się
?1770-
   ?    ?
&    &    &    &
Zaloguj się
?1780-
   Zaloguj się
?1780-
   ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
ca 1804-
   Zaloguj się
ca 1808-1876
   Zaloguj się
?1790-
   Zaloguj się
?1790-
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się, artykuł w Nekrologii
1835-1903
   Zaloguj się, artykuł w Nekrologii
ca 1836-/1899
|    |
2    3



|
Edmund Ludwik Gasiński, bohater PSB, 1860-1924

śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

ilustracja
  • żona (ślub: około 1900): Maria Zofia Pepłowska h. Gozdawa ca 1882- , (Rodzice : Adolf Jan Mieczysław Pepłowski h. Gozdawa, bohater PSB 1841-1916 & Maria Anna Jakubina Zawadzka, artykuł w Nekrologii 1855-1928) , dzieci
    1. Ż Zaloguj się ca 1910
  • Inne małżeństwa i dzieci ojca: Karol Michał Eubig, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się artykuł w Nekrologii 1835-1903
      ■  & Zaloguj się artykuł w Nekrologii ca 1836-/1899 dzieci | M Edmund Ludwik Gasiński 1860-1924 |
      □  & Zaloguj się artykuł w Nekrologii 1848-1896
    2. Ż Zaloguj się 1847-
    3. M Zaloguj się 1822-
    4. M Zaloguj się 1824-1825
    5. Ż Zaloguj się ?1830- □  & Zaloguj się ?1830-
    6. M Zaloguj się 1831-1913
      ■  & Zaloguj się ?1820- dzieci | Ż Zaloguj się ?1840-| M Zaloguj się ?1870- |
      ■  & Zaloguj się ?1830- dzieci | Ż Zaloguj się ?1860- | □  & Zaloguj się ?1850-
    7. Ż Zaloguj się artykuł w Nekrologii ca 1836-/1899
      ■  & Zaloguj się artykuł w Nekrologii 1835-1903 dzieci | M Edmund Ludwik Gasiński 1860-1924 |
    8. M Zaloguj się 1843-

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. PEPŁOWSKI Adolf (1841-1916) powstaniec 1863, adwokat
    2. SCHAYER Wacław (1905-1959) działacz ludowy, poseł
    3. PEPŁOWSKI Bohdan (1898-1948) literat
    4. FRITSCHE Gustaw (1838-1891) lekarz
    5. PEPŁOWSKI Edward Adolf (1880-1960) inżynier, technolog, działacz robotniczy, senator
    6. HISZPAŃSKI Stanisław Antoni (1844-1899) szewc
    7. OTRĘBSKI Jan Szczepan (1889-1971) językoznawca, indoeuropeista, profesor
    8. HISZPAŃSKI Stanisław (1872-1939) szewc
    9. STANKIEWICZ Józef (1800-1874) lekarz
    10. HISZPAŃSKI Stanisław Eugeniusz (1815-1890) szewc warszawski
    11. FRITSCHE Karol (1804-1883) technik górniczy, pisarz
    12. FRITSCHE Ludwik Stefan (1872-1940) artysta dramatyczny
    13. SCHAYER Stanisław (1899-1941) indolog, historyk filozofii
    14. RELIDZYŃSKI Józef (1886-1964) literat, działacz społeczny
    15. PSARSKI Stanisław (1810-1875) ziemianin, działacz gospodarczy, redaktor
    16. FRYCZE Karol (1830-1863) inżynier, powstaniec
    17. MOKŁOWSKI Kazimierz Julian (1869-1905) działacz socjalistyczny, dziennikarz, architekt
    18. PODBIELSKI Jan Feliks (1836-1863) oficer
    19. LEJOWA Emilia (1839-1906) pisarka
    20. STOLZMAN Małgorzata (1935-1986) historyk książki, bibliotekoznawca

    Uwagi

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      GASIŃSKI Edmund Ludwik, właśc. Eubich, Eubig (10 VIII 1860 Kielce - 20 IV 1924 Warszawa), aktor, śpiewak, tancerz, reżyser, dyr. teatru
      Był synem Karola Eubiga i Teofili z Gasińskich. Do szkoły średniej uczęszczał w Krakowie. W 1881 debiutował pod nazwiskiem Eubich w zespole J. Teksla, z którym do 1883 występował m.in. w Kielcach, Częstochowie, Łodzi, Lublinie i Petersburgu. W 1883-86 grał w Łodzi, początkowo pod dyr. J. Puchniewskiego (sez. 1883/84), potem J. Teksla (1884-86), a w miesiącach letnich wyjeżdżał z zespołem łódz. do warsz. t. ogr. Belle Vue. W sez. 1886/87 występował z zespołem J. Teksla w Lublinie. W tym okresie pełnił w t. różne funkcje, śpiewał w chórach, tańczył i układał tańce, grał mniejsze i większe role, a nawet śpiewał partie operowe, np. Stolnika („Halka"). W lutym 1887 został zaangażowany do t. lwow., gdzie pozostał do 1896 występując już pod pseud. Gasiński, którego odtąd stale używał. Wybił się szybko na jedno z czołowych stanowisk, zyskując popularność i sympatię widowni. W 1887-92 brał udział w letnich występach zespołu lwow. w Krakowie. K. Estreicher pisał o nim wtedy, że „zbiera słuszne oklaski, lubo może za wiele rozwija mimicznej akcji”. W 1896 L. Śliwiński sprowadził go do Warszawy; G. debiutował 4 V w WTR jako Muki („Biedna dziewczyna") i od 13 V został zaangażowany z obowiązkiem grania ról charakterystycznych w operetkach, farsach, wodewilach i komediach. Wnet podbił serca publiczności i nazwany został „ulubieńcem Warszawy"; należał obok A. Fertnera do najpopularniejszych aktorów farsowych. O jego karierze w stolicy świadczy wysokość gaży: w 1896 podpisał kontrakt na 720 rubli rocznie oraz 3 ruble od występu (tzw. feu), po kilku awansach w 1911 otrzymywał już 2000 rubli rocznie i 12 rubli feu, a ponieważ grał bardzo często, wynagrodzenie od występów wynosiło nieraz więcej niż stała pensja. W 1906 wyjeżdżał z zespołem T. Nowości na występy gościnne do Petersburga. W 1906 ożenił się z Heleną z Pepłowskich 1° v. Zarembina. Po ewakuacji władz ros. należał od lipca 1915 do marca 1916 do zrzeszenia artystów farsy b. WTR, potem występował kolejno w T. Małym i T. Polskim. Jesienią 1916 otworzył pod własną dyr. T. Nowoczesny na rogu ul. Jasnej i Sienkiewicza, gdzie wystawiał repertuar rozrywkowy z M. Mrozińską, a potem z A. Gryficz-Mielewską na czele zespołu. Przedsiębiorstwo to wkrótce zbankrutowało; G. zamknął t. przy końcu kwietnia 1917 i zorganizował objazd po prowincji. W 1917 występował gościnnie w T. Nowości, w sez. 1917/18 w T. Polskim (grał tu kilka ról w dramatach i komediach klasycznych), w 1918 w t. Miraż i t. Mozaika, w 1918-19 w t. Czarny Kot, gdzie także reżyserował. W lecie 1919 został zaangażowany do zespołu T. Miejskich i występował w T. Letnim, a także w T. Rozmaitości. Wyjeżdżał też na gościnne występy, m.in. do Lublina (1920) i Wilna (1922). 27 X 1923 na scenie T. Letniego obchodził czterdziestolecie pracy w jednej ze swych najlepszych ról - Hrabiego de Larzac („Papa"). Występował także w filmach, m.in. „Rozporek i spółka” (1916), „Tamten” (1921). G. wniósł na scenę wrodzony talent i świetne warunki zewnętrzne, tak opisane przez A. Grzymałę-Siedleckiego: „rosły, o zgrabnych ruchach, o bystrym spojrzeniu dużych, wyrazistych oczu, z postawy i z wyrazu psychicznego biła ujmująca męskość”. Szybko też wysunął się na czoło artystów, którzy w okresie przed pierwszą wojną, pod energicznym kier. L. Śliwińskiego, uformowali odrębny warszawski styl farsowy. J. Kotarbiński pisał o nim: „odtworzył paręset ról farsowych, komicznych, z niegasnącą werwą, życiem i fantazją. Ale wyróżnił się także wśród kolegów dążeniem do wyższego stylu komediowego - jako artysta typowo subiektywny, to jest odtwarzający rolę za pomocą właściwych sobie zasobów techniki indywidualnej. Nie starał się zatracić swego ja, nie popisywał się nadzwyczajną charakterystyką, grał głosem, wyrazem twarzy, swobodnym ruchem figury, używając minimalnych dodatków i nalepek”. Przez lata praktyki wyrobił sobie świetną technikę aktorską w rolach uwodzicieli, farsowych lowelasów i zdobywców. Stanowił zabawną parę z A. Fertnerem, grającym bezradnych, nieśmiałych amantów. Najlepsze jego partie w operetkach: Frosch („Zemsta nietoperza"), Żupan („Baron cygański"), Kalchas i Ajaks („Piękna Helena"), Pawliczek („Za oceanem"); ważniejsze role w farsach i lekkich komediach: Jan IV („Król"), Juhasz („Konfekcja męska"), Paginot („Dzwonek alarmowy"), Melcer („Dobrze skrojony frak"), Maurycy („Bęben"), Kulbas („Gobelin"), Bartłomiej („Dzieje salonu"), Felek („Sublokatorka"). Jego przyjaciel P. Owerłło wspominał, iż G. „niejednokrotnie ubolewał, że Śliwiński przydzielił go do pustej bezmyślnej farsy”, gdy on marzył o postaciach z poważniejszego repertuaru. W końcowym okresie życia udało mu się zagrać kilka takich ról na scenie T. Polskiego i T. Rozmaitości. Były to: Chaerea („Kaligula"), Orgon („Dożywocie"), Czkawka („Wieczór Trzech Króli"), Patiomkin („Katarzyna Wielka") oraz Jakub („Skąpiec"), który był jego ostatnią rolą (18 IX 1923). Kreacje te zostały wysoko ocenione przez krytyków, ale pamięć o G. związana jest przede wszystkim z jego długoletnią działalnością wybornego aktora farsowego: wedle opinii M. Rulikowskiego: „z jego nazwiskiem nierozłącznie związane pozostaną dzieje najlepszych lat farsy warszawskiej”. Pamiętnikarze szkicujący sylwetkę G. podkreślali zgodnie zarówno jego romansowe usposobienie (krążyły na ten temat dowcipy i rysunki w pismach humorystycznych), jak i walory koleżeńskie; „był dobrym i uczynnym kolegą, często występował w obronie młodszych aktorów, upominając się za nimi, i to wobec Śliwińskiego, który wówczas trząsł teatrem” (P. Owerłło).

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.40976.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 6 str. 316: psb.5366.1
      n.57299 Nekrologia Minakowskiego (57299)

    źródła:
    - chrzest: Akt urodzenia: Kielce (Katedra), 452/1860 http://metryki.genbaza.pl/genbaza,list,95540,1
    ...

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 1.200.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 26.02.2024.
    © 2002-2024 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 100.26.196.222